Ölü deri, cildin en dış katmanı olan stratum corneumu oluşturan, canlılığını yitirmiş yassı hücrelere verilen gündelik addır. Bu hücreler bilimsel olarak korneosit olarak adlandırılır. Alt katmanlarda üretilen yeni hücreler zamanla yüzeye doğru ilerler, yassılaşır ve sonunda fark edilmeden dökülür.
Ölü hücreler gereksiz bir atık değildir. Lipidlerle birlikte cildin koruyucu bariyerini oluştururlar ve alttaki canlı katmanları dış etkenlerden korurlar. Sorun, bu hücrelerin yüzeyde fazla birikmesidir: birikim cildi mat, pürüzlü ve donuk gösterebilir, gözenek ağzındaki yağla birleşerek siyah nokta oluşumunu kolaylaştırabilir.
Yaş, kuruluk ve güneş hasarı hücrelerin doğal dökülmesini yavaşlatabilir. Bu durumda ölçülü eksfoliasyon birikimi azaltmaya yardımcı olur. Ancak ölü deriyi tamamen "temizlemeye" çalışmak bariyeri zayıflatır; amaç fazlalığı almaktır, katmanı yok etmek değil. Nazik temizlik ve düzenli nemlendirme de doğal dökülmenin sağlıklı sürmesine yardımcı olur.
Ölü deriyi sert keselerle, taneli ev karışımlarıyla ya da güçlü ovma hareketleriyle almaya çalışmak yüz cildinde tahrişe yol açabilir. Daha kontrollü seçenekler peeling rehberinde, ev karışımlarının riskleri ise ayrı bir yanıtta anlatılır.